NAN chair

              

Inschrijver

naam: Nando Dolleman
   
Titel inzending: NAN chair
   
Onderwijsinstelling  
Naam: Hout&meubel College
Studierichting: Meubelmaker - richting ontwerpen
Afstudeerrichting: Ontwerpen
Studiejaar: 4
Betrokken vakdocent: Thomas
   
Contactinfo inzender  
E-mail: n.dolleman@gmail.com

Het project

Is een stoel ontworpen met de technieken van houtbuigen & lamineren, de vorm van de stoel spreekt duidelijk en is herkenbaar.
De 2 zittingen worden vastgehouden door de 4 doorborende poten, de eerste laag van de stoel functioneert als zitting, De 2e laag geeft extra stevigheid aan de rugleuning maar functioneert ook als tussen sporen voor de stoelpoten.

Doordat de poten dubbel schuin staan is de constructie sterk genoeg om iemand van 130 kilo te houden.

De stoelzitting is opgebouwd uit slechts 2 lagen buigtriplex van 5mm en 2 lagen fineer. Mijn doel is hiermee geslaagd tot een slank ontwerp, en ik ben ervan overtuigd dat de “Nan Chair” met meer onderzoek nog slanker, lichter en goedkoper kan worden.

Duidelijke en overtuigende motivatie waarom jouw inzending het verdient de WoodChallenge 2012 te winnen

Motivatie

De uitdating
Een vernieuwende stoel te ontwerpen die serie matig te vervaardigen is. Ik zie mijn stoel meer als een prototype. De stoel kan op veel punten nog verbeterd worden. De constructie geeft mij veel vrijheid om mee te spelen. De stoel nu is nog in zijn ontwikkeling fase.

Tijdens het maak proces besloot ik meteen de stoel 1:1 uit te voeren. Het maken van de mal kosten mij veel tijd, ik wilde een stoel maken bestaand uit buigtriplex. Omdat ik met mijn techniek het onbekende terrein betrad, Was het voor mijzelf erg spannend, ik wist niet of mijn stoel sterk genoeg zou zijn. Docenten vonden het schijnbaar ook spannend want tijdens het maken van de mal, werd mijn ontwerp&techniek besproken in de docentenkamer. Waarop de docenten hun mening gaven: “Nan chair” is té riskant, gaat je niet lukken. Daarnaast kreeg ik van mijn docente te horen dat het beter was te stoppen met dit project.

Ik was op dat moment té ver om nog te stoppen, mijn mal was bijna af dus eigenwijs als ik was ging ik door! En zie hier een resultaat om trots op te zijn.

Grenzen
Ik heb geprobeerd om de grens op te zoeken van materiaal&constructie. Mensen durven in het begin niet op de stoel te zitten.
“Hij ziet er te fragiel uit!” “houdt hij mijn gewicht wel?”

Maar zit men er eenmaal op, dan zijn de reacties verbaasd.
De “Nan Chair” wordt ervaren als een vriendelijk luchtig stoeltje waar je lekker op mag wiebelen.

Toekomst
Zou ik de prijs winnen, dan wil ik het geld gebruiken voor meer onderzoek. De publiciteit zie ik als een cadeau, mijn doel is de “Nan Chair” te doorontwikkelen tot een volwassen stoel. En mijn droom is dat hij ooit een keer in productie wordt genomen.

NB: op de foto's rust copyright disclaimer